Afgelopen zaterdag speelden we tegen Inter Rijswijk DS 1, we pakten een punt maar gingen toch roemloos ten onder. We wilden wel, het koppie deed niet mee. 1-3 was typerend voor een bewogen week, maar dat mag niet de reden zijn voor de hangende kopjes.. wederom verloren we eerst van onszelf voor de tegenstander de genadeslag kon uitdelen.

De eerste set starten we sterk maar laten direct servicedruk achterwege. Individuele fouten volgen en het echte teamgevoel ebde weg. Matig, een verlies van 16-25 is het resultaat. De tweede set starten we met vers vertrouwen en vlogen we uit de startblokken. Een knappe voorsprong met een verschil van maar liefst 10 punten was de beloning. Ergens halverwege slaat Inter toe… het verschil volledig verdwenen en Inter kwam in de flow. Strijdlust was aan onze kant net te weinig…of te laat.. en Inter pakt de set met 22-25. Mentale domper die nog vrolijk doordendert in de derde set. 12-25 was de stand die de wedstrijd besliste. De vierde set, niets meer te verliezen.. daar stond weer echt een team in het veld. Dat ene puntje zou van ons zijn en daar gingen we vol voor. 25-20, check!

Ver beneden ons kunnen, diep door het stof en allerlei andere manieren om negatief te spreken over de wedstrijd daargelaten..kiezen we deze week voor een andere strategie. Andere strategie? Nee, simpelweg bewust de neuzen dezelfde kant op laten wijzen en elkaar triggeren voor een betere prestatie. Een nieuwe impuls voor de volgende strijd. Zaterdag komt VTC Woerden DS 1 op bezoek en dit zien wij als de ultieme test om er mentaal weer te staan. Volleyballen zoals wij dat willen, met plezier, enthousiasme en werklust die jullie van ons kennen. We gaan er vol voor, we vergeten de vorige wedstrijden en leggen de focus volledig op de volgende.Β #BOMBAΒ #GoNVC

-Priya