Zaterdag = volleybaldag. Ohyeah, we mochten de competitie vervolgen tegen Interrijswijk DS 1. We wilden wel laten zien dat we mee kunnen met dit niveau want de vorige keer speelden we helaas niet zo goed… Maaaaar heá dat was voor de winterstop, verleden tijd is verleden tijd toch! De stijgende lijn van de afgelopen weken moesten we zaterdags weer even opzoeken, maar al snel was hij weer terecht. We hebben alle 8 hard gestreden om zoveel mogelijk uit onze contributie te halen want.. wat was het een marathonwedstrijd zeg. Damesvolleybal is toch ook zo uitputtend als we constant van die lange laaange rally’s spelen! Helaas trok Interrijswijk DS 1 aan het langste eind en werd de 5e set verloren. We konden in ieder geval met opgeheven hoofd het veld verlaten na een jammerlijke 2-3 nederlaag. 2 Punten erbij, weetje wat! Dat is toch ook gewoon top 🙂

Na weken zonder libero gespeeld te hebben was ook deze wedstrijd een opstelling ready zonder een vertrouwd geel shirt in ons midden. Iedereen fit-ish en we hadden zin om te vlammen met z’n allen! Een valse start volgde.. 3 punten op rij verloren we door domme fouten.. Oops! Ach, inmiddels vinden we het ook gewoon leuker om het onszelf moeilijker te maken. Lekker tegen een achterstand aankijken om vervolgens een leuke comeback te maken, tja het oog wil ook wat. En zo geschiedde, we kwakkelden een beetje achter de tegenstander aan tot de 20 voor het vuur echt aan ging. Een nette servicereeks bracht ons de eerste setwinst, 26-24. Vanaf set 2 gingen we pas echt ons eigen spelletje laten spreken. Het ging lange tijd gelijk op, over en weer mooie power aanvallen en prachtige reddingen en verdedigingsacties. Servicedruk en een hoop enthousiasme.. misschien te veel enthousiasme.. want ineens hadden we ineens een gele en een rode kaart te pakken? De reden.. we zijn het spoor nog steeds bijster, toen de tegenstander ook een gele kaart kreeg was het feest wel compleet. De scheids zal wel weten wat hij deed toch.. uitleg vragen is niet verboden toch…!? Interrijswijk sloeg uiteindelijk iets harder toe in de slotfase en hierop hadden we geen passend antwoord. De set ging verloren met 21-25. Set 3 was meer van hetzelfde. Hard werken, soms een beetje afwachtend en dan weer vol gas. De balans hadden we niet altijd op orde.. en helaas ging ook deze set naar de tegenstanders met 21-25. Set 3 was lang een kopie, speelden onszelf soms een beetje vast en vergaten op de juiste momenten te schakelen. Maar we waren nog niet klaar.. Halverwege ging de knop om, toonden we weer wat meer lef en sloegen ons eigen gat. Hoppa, set 4 was voor ons met 25-21. Vol vertrouwen gingen we de laatste set in, maar het geluk was ons deze keer niet gegund. Keihard gevochten aan beide kanten maar de tegenstander konden toch iets harder juichen na de 11-15.. Oef, even zuur.. maar stiekem ontzettend trots dat we met het hele team gestreden hebben voor wat we waard zijn..wetende dat er nog meer in kan zitten. Gotta stay focused people!